We Włoszech jedzenie to coś więcej niż codzienny rytuał. To część kultury i tradycji. Każdy region ma własne przepisy, które kształtują charakter tamtejszej kuchni. Ta zasada dotyczy również pizzy, która w różnych częściach kraju wygląda i smakuje inaczej.
Spis treści
Pizza neapolitańska
Pizza neapolitańska to wzorzec, z którego czerpią wszystkie inne style. Objęta certyfikatem AVPN (Associazione Verace Pizza Napoletana), powstaje z prostych składników: mąki typu 00, wody, soli i drożdży. Pizzę piecze się w piecu opalanym drewnem przez niecałe 90 sekund. Efekt to miękki środek i delikatnie wypieczone brzegi z charakterystycznymi pęcherzykami powietrza. Na wierzchu króluje klasyczny duet, a więc sos z pomidorów San Marzano oraz mozzarella di bufala. Całość dopełnia kilka listków świeżej bazylii.
Pizza rzymska
W Rzymie popularna jest zupełnie inna szkoła wypieku. Pizza rzymska, zwana też tonda romana, ma cienkie, bardzo chrupiące ciasto. Charakteryzuje się złocistą barwą i delikatną strukturą przypominającą podpłomyk. W stolicy Włoch króluje również pizza al taglio podawana w prostokątnych kawałkach, sprzedawana na wagę. To szybka, codzienna przekąska, którą można zjeść będąc w drodze lub w towarzystwie przyjaciół. Na cieście często pojawiają się regionalne dodatki: oliwki, karczochy, rukola, a także lokalne sery.
Pizza sycylijska
Na południu kraju pizza nabiera zupełnie innego charakteru. Pizza siciliana, nazywana sfincione, ma grube, miękkie ciasto i intensywny, pełen aromatu smak. Piecze się ją w prostokątnych blachach. Wśród tradycyjnych składników dominują anchois, kapary, czarne oliwki, cebula i ser caciocavallo. Danie często zwieńcza odrobina oliwy z oliwek i świeże zioła. To połączenie, które idealnie oddaje charakter Sycylii: odważny, intensywny i pełen kontrastów.
Pizza z północy Włoch
Północne regiony Italii mają własne spojrzenie na pizzę. W Ligurii dużą popularnością cieszy się pizza al pesto, w której klasyczny sos pomidorowy zastępuje aromatyczne pesto z bazylii i orzeszków piniowych. W Lombardii można spotkać wersje z serem gorgonzola, szynką parmeńską lub fontiną.
Ciekawą odmianą jest też pizza bianca, charakterystyczna dla rejonu Lacjum. Nie zawiera sosu, a jej smak opiera się na oliwie, soli morskiej i świeżym rozmarynie. To prosty, ale wyjątkowo aromatyczny wypiek, który często podaje się jako przekąskę lub zamiennik chleba.
Nowoczesne interpretacje i renesans tradycyjnych receptur
Włoscy mistrzowie pizzy coraz częściej sięgają po tradycyjne techniki w nowoczesnym wydaniu. Używają mąk pełnoziarnistych, naturalnych zakwasów i długiego czasu fermentacji.
Nowe podejście nie odbiera pizzy jej “duszy “. Wręcz przeciwnie, podkreśla lokalność i sezonowość składników. Dziś równie ważne jak przepis staje się źródło produktów: świeże warzywa, oliwa z małych tłoczni, dojrzewające sery i ekologiczne mąki.
Współczesne trendy w tworzeniu pizzy:
- wykorzystywanie mąk pełnoziarnistych i ekologicznych odmian pszenicy,
- stosowanie naturalnych fermentacji (na zakwasie lub z minimalną ilością drożdży),
- pieczenie w piecach opalanych drewnem,
- promowanie lokalnych składników sezonowych,
- ograniczenie ulepszaczy i sztucznych dodatków,
- inspirowanie się filozofią „slow food”.
Jeżeli chcesz spróbować pysznej pizzy w nowoczesnym wydaniu, sprawdź ofertę na tpizza.pl i zamów wygodnie online.
Pizza jako kulturowe dziedzictwo Włoch
Pizza od dawna jest dumą narodową Włochów. UNESCO wpisało neapolitańską sztukę wypieku pizzy na listę niematerialnego dziedzictwa ludzkości. To danie towarzyszy zarówno codziennym posiłkom, jak i rodzinnym spotkaniom. Włoska pizza stała się symbolem wspólnoty. Wyjątkowym posiłkiem, który łączy ludzi przy jednym stole. Każdy region Włoch wnosi do pizzy coś wyjątkowego. Wspólnym mianownikiem pozostaje szacunek do jakości i radość tworzenia.
Artykuł sponsorowany